Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Καλοκαίρι



Καλοκαίρι στην πόλη. Έλεγα ότι δε θα έλθει φέτος.

Ε λοιπόν το καλοκαίρι είναι εδώ, ενωμένο δυνατό. Ξυπνάω το πρωί και αν δεν έχει διαρροή το στρώμα νερού, που έτσι και αλλιώς δεν έχω, τότε ίδρωσα πάρα πολύ στον ύπνο μου. Πέρασα το βράδυ γυρίζοντας το μαξιλάρι για να βρω την στεγνή μεριά. Το σεντόνι δεν έχει πλέον αχαρτογράφητα τμήματα. Τα σημάδεψα με το σώμα μου, αναζητώντας μερικά δευτερόλεπτα δροσιάς.

Κουνούπια διαφόρων μεγεθών βγάζουν γλυκόλαλες κραυγές καθώς περνούν δίπλα από το αυτί μου. Νομίζω ότι μου λένε «βζιιινγκ», πρέπει να μάθω τι σημαίνει. Μπορεί απλώς  να είναι και το αποτέλεσμα δυσπεψίας. Το αίμα μου τους έπεσε βαρύ. Λυπάμαι.

Είμαι μόνος στην πολυκατοικία. Νιώθω σα να βρίσκομαι στο Home Alone Summer Edition. Όχι δε θα κάνω τσουλήθρα στην κουπαστή της σκάλας. Μεγάλωσα πια. Σκέφτομαι όμως να αρχίσω να παίρνω το ασανσέρ και να κάνω βόλτες. Σήμερα λέω να παίζω «Λαμπρόπουλος των παιδικών μου χρόνων». Τότε που τα ασανσέρ είχαν χειριστές! Τέταρτος αθλητικά, ντιν ντον… Αλλάζω θέσεις το αυτοκίνητο στο γκαράζ. Μόνος είμαι ότι θέλω κάνω…

Summer time and the leaving is easy… Βγαίνω από το ντους και μέχρι να φορέσω τα ρούχα μου πρέπει να ξαναμπώ κάτω από το νερό. Ιδρώτας παντού. Φοράω την μπλούζα τσίλικη φρεσκοσιδερωμένη και σε τρία λεπτά ετοιμάζομαι για τον διαγωνισμό Mr. βρεμένο μπλουζάκι. Αν έχω ξεχάσει το αυτοκίνητο κάτω από τον ήλιο, νιώθω σαν το ψητό που μπήκε στον φούρνο. Πατατούλες;

Καλοκαίρι, με την φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι. Και γιαρμάδες αρωματικούς που τους τρως και σου τρέχουν τα ζουμιά και γίνεσαι χάλια και το χαίρεσαι. Και γεμιστές πιπεριές με υπέροχη φέτα, που τους τρως την δεύτερη μέρα και είναι καλύτεροι από την πρώτη. Και κρύες μπύρες, που αφρίζουν και ξεδιψούν με την πίκρα τους. Και παγωτά σε όλες τις κλασσικές και περίεργες γεύσεις που μπορείς να φανταστείς.  Και ξενύχτια σε μπαλκόνια και πλατείες, γιατί πού να πας για ύπνο με τέτοια ζέστη.

Καλοκαίρι και κάτι καλό στο τέλος θα μας φέρει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου