Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Μια συμφωνία...



Μετά από τρεις μέρες διαπραγματεύσεων φαίνεται ότι φτάσαμε σε συμφωνία.

Για να προχωρήσει η συμφωνία θα πρέπει να υπάρξει άμεση ψήφιση ιδιαίτερα σκληρών μέτρων από το Ελληνικό κοινοβούλιο, με συνοπτικές διαδικασίες.

Η διαδικασία αυτή, διαπραγμάτευση – νέα μέτρα – συμφωνία, ελπίζω να μας έχει κάνει σοφότερους. Έστω και κάτω από την πίεση της στιγμής δεν μπορώ να μην παρατηρήσω τα ακόλουθα:

Επί πέντε χρόνια, Ελληνικές κυβερνήσεις πάνε και έρχονται στις Βρυξέλες παίρνοντας μέτρα τα οποία, πλην απειροελάχιστων εξαιρέσεων, έχουν ως αντικείμενο φόρους και μειώσεις εισοδημάτων. Καμία σοβαρή  προσπάθεια αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού του Ελληνικού κράτους. Συντεχνίες, φοροκλέπτες παραμένουν στο απυρόβλητο. Το πελατειακό κράτος θριαμβεύει σε βάρος της υγιούς ιδιωτικής πρωτοβουλίας η οποία κατασυκοφαντείται και πολεμείται ως ο μεγαλύτερος εχθρός.

Η κυβέρνηση Σαμαρά πρόσφερε εξαιρετικά κακές υπηρεσίες στην πατρίδα της με την μη ολοκλήρωση του προγράμματος και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Τα σενάρια της αριστερής παρένθεσης και οι κομματικοί τακτικισμοί κακών συμβούλων έφεραν στην εξουσία ένα λαϊκιστικό κόμμα το οποία έμελε να είναι μοιραίο για την χώρα.

Η σημερινή κυβέρνηση αναρριχήθηκε στην εξουσία εξαπατώντας τον Ελληνικό λαό με υποσχέσεις τις οποίες, όπως αποδείχτηκε, δεν είχε σκοπό να εφαρμόσει. Επί έξι μήνες ένας, άνευ προηγουμένου, θλιβερός θίασος πηγαινοερχόταν στις Βρυξέλες καταρρακώνοντας το εναπομείναν κύρος της χώρας και αποκόπτοντας οποιεσδήποτε φιλίες οι συμμαχίες υπήρχαν με άλλες κυβερνήσεις.

Επί έξι μήνες, στο εξωτερικό, κάποιοι έκαναν ότι διαπραγματεύονταν και στο εσωτερικό πλήρης ακινησία πλην εξαργυρώσεων κομματικών επιταγών σε συνδικαλιστές και ομοϊδεάτες με ανάλογη κατασπατάληση χρημάτων που φυσικά δεν περίσσευαν. Φτάσαμε ουσιαστικά στην χρεωκοπία αλλά και ένα βήμα πριν από μια συμφωνία και τότε προκηρύχτηκε το περίφημο δημοψήφισμα η περίπτωση του οποίου θα διδάσκεται στα πανεπιστήμια ως παράδειγμα πολιτικού αμοραλισμού και κακής κρίσης. Επιχειρήθηκε, και σε μεγάλο βαθμό επετεύχθη, η παραπλάνηση, για μια ακόμα φορά του Ελληνικού λαού, αλλά και η σπορά της διχόνοιας . Η διχόνοια η οποία φαινόταν να εξυπηρετεί τους κυβερνώντες στη λογική του διαίρει και βασίλευε. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος εξέπληξε ακόμα και αυτούς που το προκήρυξαν, μη αφήνοντας τους άλλο δρόμο από το να κάνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που τους είχε διατάξει ο λαός, με την ψήφο του!

Έτσι φτάσαμε στο περασμένο Σαββατοκύριακο όπου μια χώρα εβρισκόμενη στο χείλος του γκρεμού, έχοντας μάλιστα κάνει και το πρώτο μετέωρο βήμα προς αυτό, έπρεπε να διαπραγματευτεί, στην ουσία όμως να παραδώσει γη και ύδωρ, σε αυτούς με τους οποίους έκοβε γέφυρες επικοινωνίας επί έξι μήνες. Στο και πέντε η καταστροφή φαίνεται ότι απεφεύχθη και αντικαταστάθηκε από μια μικρότερη, αλλά διόλου ευκαταφρόνητη, καταστροφή.

Με τράπεζες κλειστές και την οικονομία σταματημένη. Με το κύρος της χώρας αλλά και των πολιτών της συκοφαντημένο σε ολόκληρο τον κόσμο, ερχόμαστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να στρωθούμε στη δουλειά σε συνθήκες απείρως δυσμενέστερες από αυτές που ίσχυαν μερικούς μήνες πριν.

Επειδή ότι γίνεται δεν ξεγίνεται θα πρέπει να πάρουμε ένα μάθημα να μην εμπιστευόμαστε λαοπλάνους πολιτικάντηδες που χαϊδεύουν τα αυτιά με υποσχέσεις τις οποίες δεν έχουν σκοπό αλλά ούτε και δυνατότητα να κρατήσουν. Είναι ευκαιρία για τον κύριο Τσίπρα να ξεπεράσει τον κακό λαϊκιστικό εαυτό του και να χαράξει , αλλά και να εφαρμόσει, μια πολιτική η οποία θα οδηγήσει την Ελλάδα προς την ανάπτυξη και σταδιακά θα γιατρέψει πληγές που και αυτός συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να δημιουργηθούν. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να πετάξει από επάνω του βαρίδια μιας ομάδας η οποία δεν μπορεί ούτε θέλει να δουλέψει επάνω σε πλάνα που δεν πιστεύει. Η Ελλάδα μπορεί να κάνει και χωρίς αυτούς και κανένας δεν θα χάσει αν επιστρέψουν στα καφενεία ή στα αμφιθέατρα όπου ανέπτυσσαν τις φοβερές ιδέες τους.  

Καλώς ή κακώς ο κύριος Τσίπρας είναι ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας. Πρέπει  να αποφασίσει αν αφού δεν κατάφερε να κάνει τις αγορές να χορέψουν στους ρυθμούς του τσαμπουκά του, τις καταφέρει να υποκλιθούν στο μεγαλείο μια χώρας που θα αναγεννηθεί μέσα από στάχτες με σκληρή δουλειά, οργάνωση και όραμα. Ήλθε η στιγμή για να αποδείξει από τι υλικό είναι φτιαγμένος. Αν είναι ο τσαρλατάνος που έχουμε δει μέχρι σήμερα ή μήπως κάπου βαθιά μέσα στου κρύβει ένα πολιτικό με όραμα. Χρόνος δεν υπάρχει. Μαζί με τα μέτρα που θα ψηφίσει ασθμαίνοντας θα πρέπει να αρχίσει να δουλεύει. Επιτέλους, να δουλέψει σκληρά για την Ελλάδα και όχι για τον εαυτό του και το κόμμα του.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα θα πρέπει να πορευτεί με το πολιτικό προσωπικό που διαθέτει. Δεν υπάρχει χρόνος για κλάψες και μαλώματα. Αυτό πρέπει να το έχουμε καταλάβει μέχρι τώρα.

Σε ότι αφορά τους συνεταίρους μας από την Ευρώπη, δεν έχω να πω πολλά. Μπορώ να κατανοήσω την οργή για τους χειρισμούς της Ελληνικής κυβέρνησης το προηγούμενο διάστημα αλλά η ταπείνωση και ο εξανδραποδισμός του εταίρου δεν πρόκειται να τους ωφελήσει σε τίποτα. Δείχνει δε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν πολλοί από αυτούς την Ε.Ε.. Δείχνει ότι θέλουν μια Ευρωπαϊκή Ένωση tailor made στις ανάγκες τους. Λυπάμαι αλλά αυτό δεν γίνεται.

 Φυσικά δεν μιλάμε για Ευρώπη των λαών αλλά σίγουρα θα πρέπει να έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να παίζουμε με τους κανόνες και ότι υπάρχει τρόπος να κερδίσεις παίζοντας με τους κανόνες.  Η θέση της Ελλάδας είναι μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μέσα σε αυτή έχει κερδίσει και θα συνεχίσει να κερδίζει πολλά. Ελπίζω σε μια Ελλάδα η οποία θα κερδίσει με το σπαθί της, και όχι με ψευτοτσαμπουκάδες, την θέση του ισότιμου εταίρου και θα ανθίσει μέσα σε αυτή. Με Έλληνες – Ευρωπαίους πολίτες που θα ζουν και θα εργάζονται μέσα σε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα παλεύουν μέσα από αυτή για την βελτίωση της.

Αν είχες την υπομονή να διαβάσεις μέχρι τέλους αυτό το κείμενο σε ευχαριστώ και σε προτρέπω: “Δουλειά τώρα και μετά στήνουμε τα λαϊκά δικαστήρια”.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου