Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Τι μάθαμε χθες στη βουλή

Χθες μάθαμε ότι η βουλή και μαζί οι πατέρες (και οι μητέρες) του έθνους ποτέ δεν κοιμούνται και ξαγρυπνούν για μας.

Την κυβέρνηση στηρίζει κυρίως η αντιπολίτευση.

Κάποιος φώναξε «нет» χθες αλλά το μετέφρασαν σε «παρών»

Η Αίγινα πρέπει να είναι φοβερό νησί για το οποίο αξίζει να παρατήσεις τα πάντα. Έφτασα πενήντα χρονών και δεν την έχω επισκεφτεί.

Είδα έναν ευτραφή κύριο με στρατιωτικό αμπέχονο στημένο στα τέσσερα να παίζει με κάτι τρενάκια. Δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιος ήταν.

Ο πρωθυπουργός χθες παραδέχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι. Κέρδισε τις εκλογές με ένα πρόγραμμα το οποίο ούτε γύρισε να κοιτάξει από την επομένη της εκλογής του. Κοινώς εξαπάτησε τον Ελληνικό λαό.

Ο κ. Τσίπρας έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα σ το καλό της χώρας και στο καλό του κόμματος του. Επέλεξε το πρώτο (και μπράβο του) αν και με βάζει σε σκέψεις το γιατί αυτά τα δύο δεν συμπίπτουν.

Μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κάποιες φωνές οι οποίες λένε ακριβώς αυτό που ξέρουμε για το κόμμα αυτό, του οποίου η αντιπροσώπευση μέσα στην Ελληνική κοινωνία είναι περίπου στο 3%. Οι φωνές αυτές λειτουργούν μια χαρά σε καφενεία και αμφιθέατρα, όπου μπορείς να λες ότι θες και να πουλάς ανέξοδη επανάσταση. Ακούγονται παράφωνες όταν πρέπει να πάρεις αποφάσεις για πραγματικά προβλήματα για το καλό της χώρας σου. Πρόβλεψη μου ότι σύντομα θα πάρουν το δισάκι τους και θα ανοίξουν το δικό τους μαγαζάκι. Ό,τι τους κρατάει για την ώρα είναι η γλυκιά κόλλα της εξουσίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αντί για κόλλα χρησιμοποιούν μέλι στο οποίο κάθε τόσο βουτούν το δαχτυλάκι τους και δοκιμάζουν…

Χθες μάλλον κατάλαβες γιατί έγινε το δημοψήφισμα. Το πρόβλημα του κ. Τσίπρα, Έλληνα μου, δεν ήταν να μάθει τη δική σου γνώμη. Απλώς, όταν θα ερχόταν η ώρα να ρωτήσει την γνώμη του Λαφαζάνη και της Κωνσταντοπούλου, ήθελε να έχει και εσένα από πίσω για τους τρίψει την ψήφο σου στη μούρη και να εξασφαλίσει «παρόν» αντί για «όχι». Λίγο του τα χάλασες, ψηφίζοντας «ΟΧΙ», αλλά το διόρθωσε από μόνος του στη συνέχεια ωραία και δημοκρατικά. Τουλάχιστον σου έμειναν τα χασαποσέρβικα στο σύνταγμα. Παραφράζονται τον Άντι Γουόρχολ θα σου πω ότι πήρες τα δεκαπέντε λεπτά αξιοπρέπειας που σου αντιστοιχούν. 

Όπως καταλαβαίνεις εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτική και πρόγραμμα. Έχουμε να κάνουμε με τακτικές διατήρησης και νομής της εξουσίας. Δεν έχει σημασία αν η οικονομία είναι σταματημένη. Δεν έχει σημασία αν ξεροσταλιάζεις έξω από το ΑΤΜ για να πάρεις 50€ από τα ΔΙΚΑ σου λεφτά, τα οποία βλακωδώς δεν φυγάδευσες σε ξένες τράπεζες και στρώματα. Δεν έχει σημασία αν η χώρα διασύρεται διεθνώς έχοντας καταντήσει το παγκόσμιο κλοτσοσκούφι. Δεν έχει σημασία αν σε βάλανε να σκοτώνεσαι με τον φίλο, το συγγενή, τον συνάδελφο, για ένα ερώτημα άνευ αξίας. Σημασία έχει να διατηρήσει το κόμμα την εξουσία.

Αν κάποιος ή κάποια χρειάζεται συχνά πυκνά να μιλάει για τον θεσμικό του ρόλο για να δικαιολογήσει προσωπικές στρατηγικές, επιδιώξεις και κολλήματα επιβεβαιώνει ότι ο ρόλος αυτός δεν έπρεπε ποτέ να του (της) ανατεθεί. Επιβεβαιώνει επίσης τι φαίνεται όταν σε ανεβάσουν ψηλά.

Καλημέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου