Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Κουράστηκα

Κουράστηκα να διαβάζω και να γράφω για αυτό που βλέπω να γίνεται γύρω μου.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας εξευτελίζονται σε ουρές και ένα ατελείωτο πήγαινε έλα στις τράπεζες. Η έλλειψη εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που ψεύδεται συστηματικά έναντι των πολιτών, αλλά και οι καθημερινές ανάγκες ανθρώπων που είχαν την ατυχή έμπνευση να την εμπιστευτούν και να αφήσουν τα χρήματα τους στις τράπεζες, τους έχει κάνει ΑΤΜ τζάνκις που κάθε μέρα πρέπει να παίρνουν τη δόση τους και αυτή να μην τους φτάνει. 

Οικονομία σταματημένη. Εταιρείες που αναστέλλουν την λειτουργία τους, θέτοντας το προσωπικό, που με νύχια και με δόντια κράτησαν επί πέντε χρόνια κρίσης, σε αργία. Τουριστικές επιχειρήσεις αλλά και ολόκληρες περιοχές τις χώρας που ζουν από τον τουρισμό, σε απόγνωση. Ο πελάτης δεν είναι ηλεκτρική συσκευή με on/off. Αν τον χάσεις δύσκολα τον ξανακερδίζεις.

Η μέχρι τώρα κακή εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, έχει μετατραπεί πλέον σε ανέκδοτο. Όσοι έχουμε επαφές ή κάνουμε δουλειές με το εξωτερικό, βιώνουμε κάθε μέρα με θλίψη το γκρέμισμα του οικοδομήματος που με αίμα κτίσαμε, τούβλο τούβλο τόσα χρόνια. Το άκουσμα και μόνο της λέξης Έλληνας ή Ελλάδα είναι πλέον αρκετό να τρέψει σε άτακτη φυγή κάθε υποψήφιο πελάτη.

Άγνωστη λέξη, για την λέσχη ανεπάγγελτων που κυβερνάει, η μαγική λέξη «πίστη». «Πίστη» καλοί μου επαναστάτες, σημαίνει ότι σου αναθέτω μια δουλειά και εμπιστεύομαι ότι θα την φέρεις εις πέρας, επιτυχώς. Από την άλλη μεριά, «πίστη», για αυτόν που αναλαμβάνει την δουλειά, σημαίνει ότι αυτός που του την ανέθεσε θα τον πληρώσει. Η πίστη αυτή οικοδομείται με μεγάλο κόπο και σε μεγάλο χρόνο και δυστυχώς χάνεται σε μια μέρα. Με αλλοπρόσαλλες επιλογές και παιδαριώδη λάθη καταφέρατε και γκρεμίσατε την πίστη που σοβαροί άνθρωποι είχαν οικοδομήσει με συστηματική δουλειά, κόπο και μεράκι. 

Ο πρωθυπουργός δήλωσε, πριν από λίγο, ότι έχει πλήρη επίγνωση των δυσκολιών και ότι δεσμεύεται προσωπικά ότι θα κάνει ότι περνά από το χέρι του για να είναι αυτές προσωρινές. Δηλαδή τι επίγνωση έχει; Πήγε στην τράπεζα να πάρει 60€, αντί για ας πούμε 100€ που του χρειαζόταν, περιμένοντας στην ουρά μέσα στην βροχή και στο τέλος να φύγει με 50 γιατί είχαν τελειώσει τα εικοσάρικα; Ακυρώθηκε καμιά δουλειά από αυτές, που με κόπο είχε κλείσει, γιατί απλώς έτυχε να είναι Έλληνας; Δεν τον πλήρωσε ο πελάτης ή το αφεντικό του γιατί δεν είχε τα χρήματα να το κάνει; Όχι κύριε Τσίπρα, δεν έχετε πλήρη επίγνωση και αν έχετε, τότε απλώς δεν σας ενδιαφέρει. 

Είναι γλυκιά η επανάσταση και τα μεγάλα λόγια και από λόγια άλλο τίποτα. Έχουν ανασύρει από τους ήρωας του 21 ως το ΟΧΙ του 1940, μονοπωλώντας τον πατριωτισμό. Λέρωσαν την λέξη αξιοπρέπεια. Επαναλαμβάνω ότι αξιοπρέπεια με την χείρα του επαίτη προτεταμένη δεν υπάρχει.
Δεν ξέρω αν πρόκειται να κλείσει ή όχι κάποια συμφωνία. Αυτό που ξέρω είναι ότι κάθε φορά που απορρίπτουμε μια από αυτές, η επόμενη είναι χειρότερη και την φέρνει στο τραπέζι η δική μας πλευρά. Θιασώτες της δραχμής επιχαίρουν οραματιζόμενοι μια Ελλάδα στα πρότυπα της Αλβανίας του Χότζα, στην οποία θα μπορούν να αλωνίζουν χωρίς να δίνουν λόγο στους κακούς πιστωτές.

Με φοβίζει μια κυβέρνηση που δεν έχει ούτε μια θετική πρόταση. Ακόμα και στο δημοψήφισμα, στην πρόταση των δανειστών αναφέρεται. Στην παλαιά και πάντα επίκαιρη ερώτηση «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο» η αβίαστη απάντηση είναι, «προφανώς κανείς».

Η αγανάκτηση για όσα συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια είναι κακός σύμβουλος για όσους αποδέχονται την καταστροφή του μέλλοντος στο όνομα της τιμωρίας, όπως φαντάζονται, αυτών που κυβέρνησαν στο παρελθόν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου