Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

ΣΚ εδώ ή άλλου;

Ξύπνησε πρωί και πήγε μια βόλτα. Του άρεζε να περπατάει τις πρωινές ώρες της καλοκαιρινής δροσιάς ενώ οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν ακόμη. Σταμάτησε στον αγαπημένο του φούρνο και πήρε ζεστό ψωμί και μερικά από εκείνα τα τραγανά τυροπιτάκια που άρεζαν στα παιδιά του. Θα ενθουσιαζόταν όταν ξυπνούσαν και τα έβρισκαν να τα περιμένουν πάνω στο τραπέζι της κουζίνας.

Κοίταζε την θάλασσα και έβαζε τις σκέψεις του σε μια σειρά. Σκεφτόταν από καιρό να δοκιμάσει μερικά νέα πράγματα στη δουλειά του. Ένα νέο προϊόν που σχεδίαζε εδώ και καιρό μαζί με μια μικρή ομάδα εξαιρετικών νεαρών συνεργατών. Κάποιες κινήσεις για ανάπτυξη του δικτύου στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είχε εξασφαλίσει την χρηματοδότηση μέρους του σχεδίου από την τράπεζα και ήδη είχε κάνει τις πρώτες επαφές με τρεις εταιρείες από την Ευρώπη και όλα φαίνονταν να πηγαίνουν κατ’ευχήν.

Η δημιουργική έξαρση συγκρινόταν μόνο με εκείνη που αισθανόταν όταν ερωτευόταν τότε που ήταν νεώτερος. Κοιμόταν και ξυπνούσε με αυτή την σκέψη. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. 

Τώρα που είπε καρδιά σκέφτηκε ότι ήταν καιρός να προγραμματίσει και εκείνο το τσεκ απ. Το πρωί που ξυπνούσε αισθανόταν λίγο κουρασμένος τελευταία. Δεν ήταν πια τόσο νέος και καλό ήταν να προσέχει λίγο την υγεία του. Την Δευτέρα θα έπαιρνε τηλέφωνο πρωί πρωί να κλείσει ραντεβού. Τόσα λεφτά πλήρωνε στην ασφάλεια, καιρός να πάρει κάποια από αυτά πίσω. Θα πήγαινε σε εκείνο το ιατρικό κέντρο, με το όνομα που το μπέρδευες με όλα τα άλλα, που είχε πάει και ο Νίκος και φαίνεται ότι είχε τα καλύτερα μηχανήματα και πάρα πολύ καλούς γιατρούς.

Θα περνούσε λίγο από το γραφείο να πάρει κάτι χαρτιά και μετά θα βρισκόταν με τα κορίτσια που θα κατέβαιναν στην αγορά για ψώνια. Το μεσημέρι είχαν κανονίσει να πάνε για φαγητό με κάτι φίλους που είχαν καιρό να δουν και τους είχαν επιθυμήσει. Ένα χαλαρό Σαββατοκύριακο.

Κόντευε ο καιρός των διακοπών. Το Σαββατοκύριακο που είναι όλοι πιο χαλαροί καλό είναι να αρχίσει ο προγραμματισμός. Όλο δουλειά δεν γίνεται. Θέλει και λίγη ξεκούραση. Αυτός δεν ήθελε πολλά. Ένα ήσυχο μέρος με καλή θάλασσα, καλό φαγητό και την παρέα μαζί. Να δούμε τι θα έλεγαν και οι υπόλοιποι. Πρέπει να γεμίσουν οι μπαταρίες για το Σεπτέμβριο. Η μεγάλη κόρη θα ξεκινούσε τις σπουδές στο πανεπιστήμιο σε μια πολύ καλή σχολή και εκεί δεν αστειεύονταν. Τα μαθήματα και τα project ξεκινούσαν από την πρώτη μέρα δυνατά. Αν δεν έμπαινες γρήγορα στο κλίμα το είχες χάσει το τρένο. Η μικρή, ακόμα στο σχολείο, αλλά σε πιο απαιτητική τάξη, έπρεπε και αυτή να βάλει τα δυνατά της. Η γυναίκα του, στη νέα της δουλειά φαινόταν ότι είχε βρει το εαυτό της. Δούλευε με πάθος και τα πρώτα αποτελέσματα είχαν αρχίσει να φαίνονται γεμίζοντας όλους με χαρά και ελπίδα για τα μέλλον. 

Σταμάτησε στη διάβαση. Απέναντι ολοκληρωνόταν και ο τελευταίος σταθμός του μετρό. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, ίσως τις μέρες της ΔΕΘ, το έργο θα δινόταν επιτέλους σε λειτουργία. Μετά από αρκετές καθυστερήσεις ήταν έτοιμο. Αυτό σε συνδυασμό με το νέο αεροδρόμιο θα άλλαζε εντελώς την εικόνα της πόλης. Κάλιο αργά παρά ποτέ.

Αν σου άρεσε αυτή η μικρή ιστορία ενός δημιουργικού ανθρώπου με πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, μόρφωσης, συγκοινωνίας, που ζει μια αξιοπρεπή, ευχάριστη ζωή, σου έχω άσχημα νέα. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2015. Σεβόμενος το Σαββατοκύριακο σου, δεν σου περιγράφω την Ελληνική εκδοχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου