Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Η μειοψηφία

Ανήκω, μάλλον, στην μειοψηφία που έμαθε τα «καλά» νέα σήμερα νωρίς, πολύ νωρίς, το πρωί. Αποφάσισα να ανοίξω το Eco n Design σήμερα αν και γνωρίζω ότι τα μπακάλικα, τα βενζινάδικα και τα άδεια ΑΤΜ, θα συγκεντρώσουν το ενδιαφέρον του καταναλωτικού κοινού. 

Πήρα την απόφαση αυτή, καθώς ίσως να είναι μια από τις τελευταίες φορές που το ανοίγω, αλλά και για να προσθέσω μια σταγόνα ηρεμίας στον ωκεανό του πανικού που, όχι άδικα, έχει καταλάβει τους Έλληνες. Αν περπατάς σε δρόμους με άδεια κλειστά μαγαζιά σίγουρα δεν βοηθάει στην διατήρηση της ψυχραιμίας σου. 

Έμαθα για το δημοψήφισμα, έμαθα και για το πονηρό ερώτημα. Ακόμα και αυτό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους Έλληνες. 

Δηλαδή για να καταλάβω τι έχει γίνει. Πήρες την εντολή να κυβερνήσεις φλομώνοντας με ψέματα αυτιά που τέτοια ήθελαν να ακούσουν. Παρουσίασες ένα πρόγραμμα, έκθεση ιδεών, το οποίο ούτε που κοίταξες από τη στιγμή που κλίθηκες να κυβερνήσεις. Το μόνο που σε ενδιέφερε ήταν να αρχίσεις να βολεύεις την κομματική σου πελατεία προσθέτοντας και άλλες αλογόμυγες στο καταπονημένο ημιθανές σώμα της πολύπαθης χώρας. 

Επί πέντε και πλέον μήνες έχεις αφήσει μια χώρα ακυβέρνητη, σαν καρυδότσουφλο μέσα στα κύματα. Επί πέντε και πλέον μήνες, πας και έρχεσαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόγραμμα, με μόνη στρατηγική να κοροϊδέψεις τους κουτόφραγκους. Με «ουάου» και «δημιουργικές ασάφειες". Έριξες το καράβι στα βράχια και τώρα φωνάζεις εμάς να σου πούμε με ποιόν τρόπο θα βυθιστεί. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Η βύθιση είναι δεδομένη απλώς μένει να επιλέξουμε τον τρόπο και τον χρόνο. 

Ακούω φωνές που λένε ότι αυτές τις ώρες οι Έλληνες θα πρέπει να μείνουμε ενωμένοι και πολεμήσουμε τον κοινό εχθρό. Φυσικά. Κανένας δεν μας λέει, όμως, πώς ο εχθρός έγινε από συνέταιρος, εχθρός. Ποιος από τότε που ανέλαβε να κυβερνήσει, βγάζει πολεμικές ιαχές αντί να προτείνει ένα μονοπάτι ανάπτυξης και οργάνωσης του κράτους; Ποιός στο αίτημα για τις περίφημες διαρθρωτικές αλλαγές απαντάει με αντιπαραγωγικές, αντιαναπτυξιακές αυξήσεις στην φορολογία που είναι η εύκολη λύση και που κρατά καλά προστατευμένη την κομματική πελατεία.

Το πιο σημαντικό όμως, κανένας δεν μας λέει ποια είναι η πρόταση της κυβέρνησης η οποία θα εφαρμοστεί αν πούμε όχι στην πρόταση των δανειστών. Ποιο είναι αυτό που μας καλεί η κυβέρνηση να επιλέξουμε. Είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης χωρίς λεφτά; Είναι διορισμοί υμετέρων και κούφια λόγια; Είναι κομματικοί σατραπίσκοι που στήνουν τα μαγαζάκια τους για δικό τους όφελος. Είναι οι θιασώτες της δραχμής και του «πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στην πόλη»; 

Η κυβέρνηση λοιπόν ζητάει να της υπογράψουμε μια λευκή επιταγή. Να πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Αν κρίνουμε από την μέχρι την σήμερα πορεία της, η βάρκα είναι τρύπια, στο πηδάλιο δεν υπάρχει κανένας και φυσικά η ελπίδα έχει χαθεί. Μας ζητάει να προσυπογράψουμε την ανικανότητα της να κυβερνήσει. Μας ζητάει επίσης να φαγωθούμε μεταξύ μας για τα όμορφα μάτια του Αλέξη και του Γιάνη. 

Αλέξη, αν η φιλοδοξία σου ήταν να μείνεις στην ιστορία τότε τα κατάφερες. Κατάφερες να μείνεις στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που έθεσε την ταφόπλακα πάνω από το πτώμα της χώρας. Κατάφερες να καταστρέψεις ότι είχε απομείνει και να διχάσεις τους Έλληνες για να παραμείνεις στην κυβέρνηση. Σου απονέμω λοιπόν τον τίτλο του χειρότερου και πιο επικινδύνου πρωθυπουργού που έχει περάσει από την χώρα και σε βεβαιώνω ότι τον κερδίζεις επάξια ενώ έχεις τεράστιο και σκληρό ανταγωνισμό από τους προκατόχους σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου