Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Κόλλυβα



Τι να σου πω τώρα; Μου αρέσουν τα κόλλυβα.

Ξέρω πότε τα φτιάχνουμε, ξέρω γιατί τα φτιάχνουμε, αλλά ακόμα περισσότερο ξέρω γιατί τα τρώμε.

Τα τρώμε για τον υπέροχο απρόσμενο συνδυασμό του βρασμένου σιταριού με ότι μπορείς να φανταστείς. Για τα αρώματα την υφή και την αίσθηση του «δεν μοιάζει με τίποτα από όσα τρως» που έχεις καθώς τα δοκιμάζεις. Αλλά και γιατί είναι ένα super food με τα όλα του!

Τα μαλακά, καλοβρασμένα, λιπαρά στην υφή, μπιλάκια του σιταριού αποτελούν την βάση, τα θεμέλια, πάνω στα οποία στήνεται το οικοδόμημα αυτού του περίεργου γλυκίσματος.

Από πάνω μπαίνει φρεσκοτριμμένη φρυγανιά. Καρύδια χοντροκοπανισμένα και αμύγδαλα  καβουρδισμένα κάνουν τραγανή την κάθε μπουκιά και γεμίζουν το στόμα με υπέροχα αρώματα.

Ζάχαρη κρυσταλλική, τριμμένη τόσο όσο να μην γίνει πούδρα σαν την  άχνη. Σταφίδες ξανθές, μυρωδάτες με εκείνη την λιγωτική γλύκα που έχει η ράτσας τους.

Αλεύρι καβουρντισμένο, στο χρώμα του δέρματος, με μια μυρωδιά ιδιαίτερη που δε μοιάζει με καμιά από αυτές που ξέρεις. Θέλει προσοχή μόνο, γιατί αν υπερβάλεις στην ποσότητα θα σου σοβαντίσει τον ουρανίσκο και θα χάσεις όλη την γεύση…

Όλα αυτά ανακατεμένα με κανέλα, και μπαχάρι αλλά και με κύμινο, να τρως και να ακούς τους γευστικούς σου κάλυκες να εκρήγνυνται μέσα στο στόμα σου. Πολλοί βάζουν μέσα ρόδι ή και δυόσμο. Περί ορέξεως ουδείς λόγος, αλλά εμένα δε μου αρέσουν να τα βρω μέσα στα κόλλυβα.

Τα υλικά στρώνονται σε επάλληλες στρώσεις, σε μεγάλη πιατέλα και από πάνω μπαίνει ένα παχύ στρώμα άχνης ζάχαρης, κάτι σαν την σαντιγύ που βάζουν στις τούρτες. Τα ανακατεύεις μόνο όταν έλθει η ώρα να τα φας. Το γλύκισμα συνήθως προσφέρεται στολισμένο με απίστευτου κιτς στολισμούς στους οποίους πρωταγωνιστούν ασημένια κουφέτα σε διάφορα σχήματα…

Το αποτέλεσμα είναι ένα γλυκό που όμοιο του δεν υπάρχει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου