Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Μετά τις πανελλήνιες...



Έκανα μια βόλτα στο κέντρο, πριν κατέβω στο μαγαζί. Ο καιρός άλλαξε. Πρωί χειμώνας κανονικός, απόγευμα καλοκαίρι και αυτό κανονικό! Οι ψυχίατροι, νομίζω ότι το λένε διπολική διαταραχή ή κάπως έτσι.

Κόσμος λιγοστός. Άλλοι βλέποντας το πρωινό καιρό, έφυγαν, με μισή καρδιά. «Πάμε μωρέ, μήπως εδώ καλύτερα θα είναι;». Άλλοι ξεκουράζονται με την προοπτική τριημέρου, διημέρου ότι του πρέπει του καθενός.

Οι καλύτεροι από όλους, όμως, οι μαθητές της τρίτης λυκείου που σήμερα τέλειωσαν τις πανελλήνιες εξετάσεις. Τους βλέπεις και του καταλαβαίνεις από μακριά. Μάτι τρελαμένο. Επιδερμίδα χλωμή. Κοσμοκαλόγεροι! Ξαναβγαίνουν από το καβούκι τους σαν τα σαλιγκάρια μετά την βροχή. Σαφώς ατημέλητη εμφάνιση σε σχέση με την συνήθη κοκεταρία της ηλικίας. Πάνε βόλτες, τρώνε παγωτά και αρχίζουν να αναπνέουν και πάλι τον αέρα της ελευθερίας. Νιώθουν σαν τα πουλιά που ξαφνικά τους άνοιξαν το κλουβί και δεν θυμούνται πώς πετούν. Είμαι σίγουρος ότι θα το θυμηθούν πολύ σύντομα…

Λένε και ξαναλένε στο εαυτό τους ότι δεν έχουν να γυρίσουν στο σπίτι για να διαβάσουν. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο καλοκαίρι της ζωής τους. Ίσως και το πιο ξέγνοιαστο. Χωρίς υποχρεώσεις από το παρελθόν χωρίς να ξέρουν τι θα γίνει στο μέλλον.

Μένουν και κάτι εξετάσεις για να κλείσουν τις υποχρεώσεις με το σχολείο. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για το τοπικό πρωτάθλημα όταν έχει παίξει στο Champions League!

Σε όλα αυτά τα παιδιά έχω να πω ένα πράγμα. Δώσατε έναν μεγάλο και δύσκολο αγώνα που, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, σας έχει σημαδέψει για μια ζωή. Ποτέ δε θα μάθετε αν είσαστε τυχεροί που γράψατε καλά και θα πετύχετε εκεί που θα πετύχετε ή άτυχοι ακριβώς γι αυτόν τον λόγο. Η ζωή θα σας το δείξει.

Καιρός να θυμηθείτε και πάλι ότι είσαστε δεκαοκτώ χρόνων, μια ιδιότητα που είχατε θέσει εν ύπνω για μερικούς μήνες, και να περάσετε ένα καλοκαίρι που θα σας κάνει να τραγουδάτε «I had time of my life…».

Καλό καλοκαίρι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου