Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Θεσσαλονίκη, μια πόλη χωρίς μετρό ή χωρίς μέτρο;



Θεσσαλονίκη, μια πόλη χωρίς μετρό ή χωρίς μέτρο;

Μια πόλη που ζει με όνειρα που δεν τα επέλεξε αυτή. Παραδομένη σε μεγαλοϊδεατισμούς, εύκολο θύμα πολιτικάντηδων που της φουσκώνουν τα μυαλά. «Συμβασιλεύουσα» του Βυζαντίου. «Συμπρωτεύουσα» του νεώτερου Ελληνικού κράτους. «Πρωτεύουσα  των Βαλκανίων» κάθε Σεπτέμβριο από το βήμα των εγκαινίων της ΔΕΘ από γητευτές ευήκοων ώτων. Κάτοικοι φουσκωμένα παγώνια που, με το που θα έπιαναν δύο δραχμές στην τσέπη, η πρώτη τους δουλειά ήταν να μεταφέρουν την έδρα της εταιρείας τους στην Αθήνα και να αναζητήσουν συνεργάτες από την μεγάλη πόλη.

Μεγάλα έργα που εξαγγέλλονται  σε κάθε ευκαιρία και θυμίζουν τον περίφημο «στρίβειν δια του αρραβώνος». Μετρό με χρηματοδότηση από … ραδιοφωνικό σταθμό. Υποθαλάσσια αρτηρία, που ευτυχώς δεν πρόλαβε να ξεκινήσει και να προσθέσει ένα ακόμα κουφάρι στην πόλη. Παρκινγκ στα «μάρμαρα του διοικητηρίου» που άφησε πίσω του την Αγίου Δημητρίου επάνω σε μια προεντεταμένη πλάκα και τα «μάρμαρα» χωράφι με γαϊδουράγκαθα και φυσικά κανένα παρκινγκ. Μετρό που όλο ξεκινούσε και όλο δεν το αποφασίζαμε. Και σαν το ξεκινήσαμε και θα το κάναμε και το πιο σύγχρονο της Ευρώπης, τη μια μας φταίγανε τα αρχαία, την άλλη ο εργολάβος την τρίτη τα λεφτά που τελειώσανε ή που τα πήγαμε για να φτιάξουμε τη νέα γραμμή στο μετρό της Αθήνας ή να πληρώσουμε κανένα δανεικό.  Μέσα σε όλα και η επέκταση του προς τα ανατολικά που συνεχίζει με γοργούς ρυθμούς! Επέκταση ενός έργου που δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να γίνει. Σουρεαλισμός.

Μην ξεχάσουμε το τελεφερίκ προς την Άνω πόλη και την θαλάσσια συγκοινωνία. Θεσσαλονίκη των μεγάλων έργων, Θεσσαλονίκη της virtual reality, τόσο μακριά από την πραγματικότητα. Μπορεί άραγε κάποιος να κάνει μια σούμα και να μας πει πόσα λεφτά έχουμε θάψει κάτω από τη γη σε στοές και γαλαρίες; Πόσους φουκαράδες καταστρέψανε τα έργα που «ως ενόχληση είναι προσωρινά αλλά ως κέρδος για την καθημερινότητα των πολιτών για πάντα»; Μήπως ξέρει να μου πει κάποιος πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι φωστήρες που ξοδεύουν λεφτά, καταστρέφουν πόλεις, κάνουν το κομμάτι τους, ίσως και μια γερή μπάζα και φεύγουν σαν κύριοι σηκώνοντας αδιάφορα τους ώμους; Μήπως ξέρει κάποιος να μου πει ποιος θα επιστρέψει τα λεφτά που πλήρωσε η Ε.Ε. για να φτιάξουμε το μετρό που τελικά δε θα φτιάξουμε;

Καθώς η μέρα τελειώνει γκρεμίζουμε όπως όπως, με τα πόδια τα κάστρα που έφτιαξαν τα παιδιά στην άμμο, κλείνουμε τις τρύπες με το νερό «μην πέσει κανένας μέσα και σπάσει κανένα πόδι» και απομακρυνόμαστε προς την μεγάλη νύχτα. Τη μεγάλη νύχτα μιας πόλης που ποτέ δε θα ξημερώσει να δει άσπρη μέρα.

Δεν ξέρω τι χρειάζεται η Θεσσαλονίκη. Σίγουρα δεν χρειάζεται αλλά από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα.
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου