Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Του κεφτέ απέναντι πείτε του πως τον θέλω...



Υπάρχουν πολλά ωραία πράγματα στη ζωή. Υπάρχουν και οι κεφτέδες. Η γοητεία της απλότητας. Ο παράδεισος ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου.

Φαγητό με πράσινο μπερέ. Προσαρμόζεται σε όλες τις συνθήκες και δένει αρμονικά με κάθε περιβάλλον. Δεν το πιάνει το μάτι σου αλλά είναι αυτό που κερδίζει τις εντυπώσεις.

Το θέλεις ζεστό μόλις έχει βγει από το τηγάνι, με την εξωτερική επιφάνεια να σχηματίζει μια υπέροχη κρούστα που σπάει ηδονικά μόλις τη δαγκώσεις; Τα αρώματα ξεχειλίζουν και κάνουν την σιελόρροια ποτάμι ορμητικό.

Το θέλεις σε θερμοκρασία περιβάλλοντος να έχει μαλακώσει και παρ’όλα αυτά να σε υποχρεώνει να κλείσεις τα μάτια καθώς  το απολαμβάνεις;

Βάλε μαζί του χωριάτικη σαλάτα με ζουμερές ντομάτες και πιπεράτη φέτα. Βούτα καλό ψωμί μέσα στο λαδάκι και άκου μέσα στο κεφάλι σου το γαμήλιο εμβατήριο… Αν έχεις και τηγανιτές πατάτες χοντροκομμένες και καλοτηγανισμένες τότε φεύγεις και για ταξίδι του μέλιτος!

Δε θα σας πω τι έφαγα σήμερα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου