Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Έχω ανάγκη να μπω στο πνεύμα των Χριστουγέννων.



Έχω ανάγκη να μπω στο πνεύμα των Χριστουγέννων. 

Να δω τους ανθρώπους με τα μάτια μικρού παιδιού. Θέλω να γίνω κορόιδο που λιγώνεται με χρωματιστές μπαλίτσες και φωτάκια. 

Φέρτε μου κουραμπιέδες και μελομακάρονα φτιαγμένα σε σπίτια που μοσχομυρίζουν. Λαχταράω κάλαντα και Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Είμαι διατεθειμένος μέχρι video clip “Last Christmas” να δω… 

Θέλω φωτισμένες βιτρίνες και ανθρώπους με σακούλες. Λαχταράω να δω φίλους και συγγενείς που τους βλέπεις μόνο αυτή την εποχή. Θέλω ανθρώπους που θα ανοίξουν την καρδιά τους και την πόρτα του σπιτιού τους στους άλλους. Θέλω αρρώστους που θα βγουν γεροί από νοσοκομεία και κρεβάτια αρρώστιας. 

Φίλους που θα γελάνε για να διώξουν μακριά του γκρίζο σύννεφο. Δε με νοιάζει αν θα χιονίσει, «φτιάχνομαι» και με ψεύτικο χιόνι και βαμβάκια. 

Θέλω να δω χαζοβιόλικες γλυκανάλατες εορταστικές ταινίες στην τηλεόραση.

Φέρτε μου ταράνδους και μπατιριμένους βρώμικους αγιοβασίληδες που σκαρφαλώνουν σε μπαλκόνια. Αποδέχομαι ακόμα και το εορταστικό κιτς. Τις ψευτογκλαμουριές. 

Θέλω να γιορτάσω και να γιορτάσουν και όλοι μαζί μου. Χωρίς σκιές. Γιορτές που θα διώξουν μακριά το κακό και σε κάνουν να ουρλιάξεις σαν καρτούν που οι πατούσες του θα βγουν μέσα από το στόμα «νυν απολύεις…»



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου