Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

17/5/2015 Πανελλήνιες

Αύριο λοιπόν οι μαθητές και οι μαθήτριες της τρίτης λυκείου ξεκινούν τις γενικές εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όποιος έχει περάσει από την διαδικασία αυτή δεν την ξεχνάει ποτέ. Είτε πάλεψε με αξιώσεις, είτε απλώς συμμετείχε. Είτε πέτυχε, είτε όχι, η προετοιμασία για τις εξετάσεις αυτές σίγουρα τον σημάδεψε.

Δύο «μαύρα» χρόνια με άπειρες ώρες διαβάσματος, με φροντιστήρια και σχολεία, με άγχος, με νεύρα, ακόμα και με παραπάνω κιλά… Μακριά από φίλους, παρέες, αθλήματα, με προσήλωση στον στόχο.

Δεν ξέρω κάποιον ο οποίος να έχει να πει κάτι θετικό για την διαδικασία αυτή. Ας ξεχάσουμε λοιπόν την διαδικασία και ας δούμε το αποτέλεσμα. Τα παιδιά έχουν μπροστά τους μια ζωή γεμάτη προκλήσεις. Έχουν μπροστά τους ένα άγραφο τετράδιο το οποίο θα γεμίσουν με τις επιλογές τους, με τα σωστά και τα λάθη τους, με τις χαρές και τις απογοητεύσεις. 

Αυτός που θα καθίσει αύριο στο θρανίο για να γράψει δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι σημαίνει «επιτυχία» και τι «αποτυχία». Η ζωή θα δείξει αν αυτός που πέτυχε στις εξετάσεις, θα πετύχει και στην ζωή και το αντίστροφο. Φυσικά ο καθένας βάζει τα δικά του στάνταρ και τα κριτήρια της αξιολόγησης.

Μέσα σε αυτή την τρέλα και οι γονείς να προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο άγχος των παιδιών και το δικό τους. Να προσπαθούν να δημιουργήσουν το κατάλληλο περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί τους θα ευδοκιμήσει, αγνοώντας βέβαια και αυτοί ποιό είναι τελικά το καλό και ποιο το κακό για τη ζωή του.

Μαμάδες σε ρόλο διατροφολόγου στύβουν πορτοκάλια και ετοιμάζουν το πρόγευμα του πρωταθλητή. Μπαμπάδες που προσπαθούν να το παίξουν ψύχραιμοι. Φίλοι, φίλες, σόγια που συμπάσχουν βάζοντας, άθελα τους, ένα ακόμα λιθαράκι στην ξερολιθιά του άγχους των παιδιών με κίνδυνο το δικό τους λιθαράκι να είναι αυτό που θα κάνει τον τοίχο να καταρρεύσει.

Από αύριο τα παιδιά θα βρεθούν μόνα απέναντι στο άγραφο τετράδιο θα προσπαθήσουν να μετουσιώσουν σε κείμενα και μαθηματικές παραστάσεις τη συσσωρευμένη γνώση των δύο τελευταίων ετών αφήνοντας από έξω γονείς, φίλους, συγγενείς, καθηγητές. Θα αναμετρηθούν με τα θέματα αλλά και με την ψυχική και σωματική τους κατάσταση. Εύχομαι να βγουν νικητές, όποια μορφή και αν έχει η νίκη τους αυτή. Κανένας δεν ευτύχισε αποκλειστικά και μόνο γιατί απέκτησε ένα πτυχίο και κανένας δεν δυστύχησε επειδή δεν τον πήρε.

Τώρα που τελειώνει ο μακρύς αυτός δρόμος, δεν μπορώ να μην πω ότι τους ζηλεύω όχι βέβαια για όσα πέρασαν αυτά τα δύο χρόνια αλλά για όσα έχουν μπροστά τους. Εύχομαι λοιπόν σε όλα τα παιδιά να δώσουν τον αγώνα τους και το αποτέλεσμα να τους δικαιώσει όχι μόνο τον Σεπτέμβριο που θα μάθουν τα αποτελέσματα, αλλά στο μακρύ αγώνα της ενήλικης ζωής τους, που τώρα αρχίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου