Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Δύο ειδών ευγένειες


Κατεβαίνοντας με το αυτοκίνητο την Αγ. Σοφίας από την Εγνατία εκεί που βρίσκεται το εργοτάξιο του μετρό, διασταυρώθηκα με μια οικογένεια η οποία διέσχιζε πεζή τον δρόμο. 

Μπαμπάς, μαμά, δύο παιδάκια, παππούς, γιαγιά. Οι άνθρωποι προφανώς μπερδεύτηκαν και αντί να κοιτάξουν προς τα επάνω, κοίταξαν προς τα κάτω. Όταν κατάλαβαν το λάθος τους, διέκρινα τον τρόμο στα μάτια της μαμάς. Έτρεξαν να περάσουν στα γρήγορα. Όταν έφτασαν απέναντι γύρισε ο παππούς και μου ζήτησε συγνώμη συνοδευόμενη από μια μικρή υπόκλιση.

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν δύο ειδών ευγένειες. Αυτή η τυπική, η ψυχρή, η οποία λέει «ευχαριστώ» ή «συγνώμη» με τον ίδιο τρόπο που το λέει ένα μηχάνημα ή σα να σου λέει «άντε και γ…». Υπάρχει όμως και η άλλη, η ζεστή η ανθρώπινη που λέει «ευχαριστώ» ή «συγνώμη» και το εννοεί με όλο το είναι της. 

Να είσαι καλά βρε παππού και λυπάμαι αν, άθελα μου, σε τρόμαξα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου