Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Πανσέληνος



Και βγαίνω έξω. Ο αέρας στον δρόμο να τον κόψεις με το μαχαίρι. Σα να μπήκες σε υπόγειο. Υγρασία και μια μυρωδιά βρεμένου χώματος, βρεμένου δέντρου, βρεμένου χόρτου. Κοινός πολλαπλασιαστής το βρεμένο. 

Κόσμος ελάχιστος. Θερμοκρασία καλή. Βαριεστημένοι άνθρωποι που τους βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους. Πού και πού κανένας ντελιβεράς να εκτελεί ασκήσεις επικίνδυνης οδήγησης.

Ο ταξιτζής βγαίνει από το αυτοκίνητο του και τεντώνει το κουρασμένο του κορμί να ξεπιαστεί. Παιδιά με χαμένο βλέμμα, σχολούν από τα φροντιστήρια. 


Ένα ζευγαράκι αγκαλιασμένο ανταλλάσει φιλιά καθώς περπατάει. Ο παππούς, με τις πιτζάμες, κατεβάζει τα σκουπίδια. Κάποιοι φίλαθλοι, σε ένα γυράδικο, βλέπουν αγώνα σε μεγάλες τηλεοράσεις, χωρίς πολύ κέφι, καταναλώνοντας μπύρες από μεγάλα ποτήρια.

Ένα παλικαράκι με περίεργο κούρεμα και γυαλί περασμένο στο κεφάλι, περνάει με το αυτοκίνητο που σείεται από τα μπάσα και την φωνή του Παντελίδη. 


Ο περιπτεράς χτυπάει φραπεδάκι, προφανώς είναι ο νυχτερινός που θα έχει βάρδια ως το πρωί. Από ένα ανοιχτό παράθυρο ακούγεται η συζήτηση στη βουλή. Επιβεβαιώνει την εντύπωση που είχαμε ότι, τελικά, κάποιος παρακολουθεί αυτές τις συζητήσεις. 


Α, να και μια πανσέληνος!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου