Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014



Ένα παιδί χάνει τη ζωή του παίζοντας. Ώρα για πινγκ πονγκ ευθυνών και δάκρυα. Μια μάνα χάνει την κόρη της, δυό παιδιά χάνουν ξαφνικά τη μάνα τους, ζουμ στο δακρυσμένο πρόσωπο του ατυχούς «επώνυμου».

 Ένας πρωθυπουργός υποσιτίζεται διαλέγοντας ως συνδαιτυμόνες τους πότε τον ένα και πότε τον άλλο χοντρό. Μια χώρα που όλα τις έρχονται από έξω. Από έξω η σωτηρία. Από έξω και η καταστροφή. Μια κουβέντα του Γερμανού αρκεί να σε στείλει στα τάρταρα και εσένα και το success story σου. 

Μια κυρία με δύο επώνυμα, αποκαλούμενη συνήθως με το μικρό της όνομα, διαλαλεί ότι οι Έλληνες έχουν ιδέες και όρεξη για δουλειά. Ξεχνάει να πει ότι διοικούνται από αυτούς που έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και πολύ όρεξη για φαγοπότι. 

Ένας λαός που πνίγεται, αφού βαρέθηκε να πιάνεται από τα μαλλιά του, τείνει χείρα βοηθείας προς τον Τζόκερ. Πάει πέρασε και η μπογιά του Μπάτμαν ως λαϊκού ήρωα… 

Ανοίγουν μαγαζιά με Χριστουγεννιάτικα από τον Οκτώβριο λες και οι γιρλάντες, το ψεύτικο χιόνι και τα κρύα φώτα led θα φέρουν το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα στους ανθρώπους. 

Αργεί και η Αμφίπολη να μας πει καλά νέα. Αφού λοιπόν τα καλά νέα δεν έρχονται από κάτω από τη γη, σηκώνουμε τα μάτια στον ουρανό και καμαρώνουμε λεβέντες αεροπόρους με φιγούρες και μηνύματα που απογειώνουν. Σε απογειώνουν, για να σε προσγειώσουν απότομα καυγάδες για γαντοφορεμένες επαναστάτριες και τους υποστηρικτές που τους ξέχασαν στον δρόμο. Αλλά και δημόσια πρόσωπα, σε διατεταγμένη υπηρεσία, που εγκαλούν άλλα δημόσια πρόσωπα προσπαθώντας και ενίοτε καταφέρνοντας να κάνουν και το πάντα πρόθυμο κοινό να νιώσει το πρόβλημα τους για δικό του. 

Ο καιρός δρόσισε και μην ξεγελιέσαι από τις λιακάδες σαν τη σημερινή. Με τόσα που έπαθες και τόσα που έμαθες κατάλαβες πια τι σημαίνουν οι λιακάδες και πόσο κρατούν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου