Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Διάβασε παιδί μου



Διάβασε παιδί μου, διάβασε για να μπεις στο πανεπιστήμιο. 

Ναι, πανεπιστήμιο είναι το αχούρι με τους γραμμένους και αφισοκολλημένους τοίχους. Με τους αλήτες που βάφτισαν επανάσταση την αλητεία και την καταστροφή. Με τα μαθήματα που γίνονται κατόπιν εγκρίσεως των διαφόρων ομάδων που δρουν μέσα αυτά. 

Πάνε να γνωρίσεις τους καθηγητές σου. Οι περισσότεροι έχουν το ίδιο επίθετο με τους δικούς μου. Όχι παιδί μου δεν ζουν αιώνια οι καθηγητές των Ελληνικών πανεπιστημίων. Απλώς εμβολιάζονται με δυνατά γονίδια που περνούν στα παιδιά τους και έτσι αυτά αποκτούν πιο εύκολα τα προσόντα για να γίνουν καθηγητές στις θέσεις των καθηγητών γονιών τους. 

Διάβασε παιδί μου και συνέχισε να διαβάζεις όταν με το καλό μπεις στο πανεπιστήμιο γιατί εσύ ή θα κερδίσεις ότι μπορέσεις με το σπαθί σου ή θα χαθείς. Δε σε έχω δει να κολλάς αφίσες, δε σε έχω ακούσει να ωρύεσαι βρίζοντας τους καθηγητές σου και το κράτος πουλώντας ανέξοδη επανάσταση. Δε νομίζω ότι θα σε δω να κάνεις κολεγιές και συμμαχίες με αυτούς που βρίζεις. 

Δε σε βλέπω να καταφέρνεις να περνάς μαθήματα στα οποία δεν έχεις ποτέ πατήσει και ελάχιστα γνωρίζεις για την ύλη. 

Διάβασε παιδί μου και οπλίσου με θάρρος και αποφασιστικότητα μήπως εσύ μαζί με άλλους νέους που σίγουρα υπάρχουν καταφέρεται να αλλάξετε κάτι. Μήπως σταματήσετε την ευνοιοκρατία. Μήπως σταματήσουν οι δάσκαλοι σου να φοβούνται την έρευνα, την αξιολόγηση. 

Μήπως καταφέρετε να σπουδάσετε σε ένα πανεπιστήμιο που θα μοιάζει με χώρο μάθησης στον οποίο δημιουργικοί άνθρωποι θα προχωρούν μπροστά για τον εαυτό τους, για την χώρα, για την επιστήμη. 

Μήπως και καταφέρετε να ζήσετε σε μια κοινωνία στην οποία δε θα φταίνε πάντα οι άλλοι, δε θα ευχόμαστε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα. Λες να είσαστε εσείς η γενιά που θα κάνει τη διαφορά. Οι άνθρωποι που θα κάνετε τα Ελληνικά πανεπιστήμια να διεκδικούν πρωτιές και όχι να πανηγυρίζουν όταν καταλάβουν τη θέση 300. 

Λες να τα καταφέρετε να ζήσετε σε ένα πανεπιστήμιο και μια κοινωνία που το κόμμα να μη σας τραβάει από το μανίκι. Να μην έχετε τη σιγουριά ότι το χαμένο κορμί συμφοιτητής σας θα είναι ο μελλοντικός βουλευτής, υπουργός, παράγοντας. Λες να είσαστε εσείς η γενιά που αφού διαπιστώσει ότι αυτό που ζει δεν της αρέσει, θα προχωρήσει και στο να το αλλάξει; 

Δεν ξέρω. Το ελπίζω. Αλλά κάθε πράγμα στο καιρό του. 

Για την ώρα διάβασε και give me hope.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου