Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Να τελειώσω το τσαγάκι μου και βλέπουμε.



Δύο περιστατικά, που έλαβαν χώρα σήμερα στο μαγαζί μας, αναδεικνύουν ένα μεγάλο πρόβλημα και θέτουν ενώπιων των ευθυνών τους τον ιατρικό σύλλογο και την συντεταγμένη πολιτεία και τους φορείς της. 


Περιστατικό 1: Έρχεται πελάτισσα η οποία, καθώς διηγούμουν κάποια πράγματα που συνέβαιναν όταν ήμουν μικρός, μου λέει «ευτυχώς τα πράγματα, στην Ελλάδα, δεν πια όπως ήταν το σαράντα»… 


Περιστατικό 2: Νεαρός συνεργάτης με ρωτάει αν όπου να ναι παίρνω σύνταξη. Συμπέρασμα: Σε τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα εξελίσσεται η μειωμένη όραση στη Θεσσαλονίκη. Δεν ξέρω αν για αυτό ευθύνεται η κρίση και οι ελλείπεις ιατρικοί έλεγχοι που αυτή συνεπάγεται ή ο λαμπερός Ελληνικός ήλιος. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει. 

Οι άνθρωποι αυτοί κινδυνεύουν. Αν όχι από τα αυτοκίνητα στο δρόμο, τότε σίγουρα από τα χέρια μου… 


Και ύστερα με ρωτάς γιατί δεν τρέχω στον ημιμαραθώνιο. Να τελειώσω το τσαγάκι μου και βλέπουμε.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου