Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Καλοκαίρι στην πόλη


Καλοκαίρι στην πόλη. 
 
Ξυπνάς επάνω στα βρεγμένα σεντόνια και το μουλιασμένο μαξιλάρι. Το σχήμα του σώματος σου έχει αποτυπωθεί επάνω τους με τρόπο που θα ζήλευαν και τα περιγράμματα των πτωμάτων στο πάτωμα, στις Αμερικάνικες αστυνομικές ταινίες. Κάνεις το μπάνιο σου και το νερό ξεπλένει τις αμαρτίες τις νύχτας και σε προετοιμάζει για τη δύσκολη μέρα που θα ακολουθήσει. 

Φοράς τα φρέσκα, καθαρά, ρούχα σου και ξεκινάς για τη δουλειά. 

Πριν περάσει μισή ώρα, αυτά έχουν κωλύσει επάνω σου και η γραμμή της ζώνης ασφαλείας σου δίνει σοβαρό πρόκριμα για τον διαγωνισμό μίστερ βρεμένο μπλουζάκι 2014. 

Πας στο πρώτο ραντεβού σου σε ένα χώρο όπου χαρούμενοι πιγκουίνοι βγαλμένοι από το ice age 3 κάνουν πατινάζ. Ένα ρίγος διαπερνά όλο σου το σώμα καθώς τα βρεμένα ρούχα δημιουργούν μικρούς κρυστάλλους καθώς παγώνουν – στεγνώνουν επάνω σου. Σε τέτοιες περιστάσεις πάντα θυμάμαι έναν πελάτη μου, που είχε κάνει ένα φεγγάρι στην Αμερική, και έλεγε ότι για όλα φταίει «το φάκιν το μασίν το ειρκοντίσιον». 

Τελειώνει το ραντεβού και βγαίνεις έξω στον δρόμο. Μετά το Ice Age ο αέρας, σου φαίνεται ακόμα πιο ζεστός και υγρός. Σκέφτεσαι να πάρεις μαχαίρι να το κόψεις. Το ξανασκέφτεσαι. Αρχίζεις να τον αναπνέεις. 

Δεύτερη φάση οδήγησης. Δεύτερη υποψηφιότητα για τον μίστερ. Επόμενο ραντεβού. Ξανά Ice Age. Κάπως έτσι περνάει η μέρα σου. 

Όταν πια έλθει η ώρα να επιστρέψεις στο σπίτι, τα ρούχα σου μοιάζουν και μυρίζουν σα να τα έχεις πάρει από το καλάθι των άπλυτων και να ήταν και κάτω κάτω. Κάπως έτσι μοιάζεις και εσύ. 

Περιέργως, το κρεβάτι που θα χρησιμεύσει ως σκηνικό για το σίκουελ της αστυνομικής ταινίας της προηγούμενης βραδιάς μοιάζει απίστευτα θελκτικό. 

Πάω να δω κανένα νυχάκι από παραλία στο fb…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου