Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Μεσοκαλόκαιρο


Φτάσαμε πια στο μεσοκαλόκαιρο. 
 
Τι είναι το καλοκαίρι; 

Καλοκαίρι είναι ήχοι, μυρωδιές, γεύσεις, εικόνες. Με πρώτο φυσικά τον ήχο της θάλασσας όταν σκάει στην άκρη της αμμουδιάς. Τους ήχους του πλανόδιου που πουλάει καρέκλες, πιθάρια (!), ψάρια, σαλάτες και φρούτα και τα διαφημίζει με τον πιο ενοχλητικό τρόπο την πιο ακατάλληλη ώρα. Η φασαρία που κάνουν τα παιδιά καθώς παίζουν τρέχοντας από εδώ και από εκεί. Το εκνευριστικό τακ, τουκ που κάνουν οι ρακέτες στην παραλία διακοπτόμενο συχνά πυκνά από το “sorry” για τους γνωστούς λόγους. Η κραυγή της μαμάς « Γιαννάκη, Κωστάκη, Ελενίτσα βγες αμέσως έξω από τη θάλασσα, εγώ φεύγω και δε θα σε ξαναφέρω». Η οποία εσχάτως έχει μετατραπεί σε «Νεφέλη, Κωνσταντίνε, Υάκινθε, βγες αμέσως έξω από τη θάλασσα, εγώ φεύγω και δε θα σε ξαναφέρω». Ο ήχος του κουνουπιού στα αυτί σου όταν πας για ύπνο. Ο ήχος της αλυσίδας καθώς μαζεύεται η άγκυρα του πλοίου. Αλλά και της αλυσίδας του ποδηλάτου καθώς κάνεις ανάποδα πετάλι ρολλάροντας ελεύθερα στην κατηφόρα. Τα παγάκια καθώς χτυπούν μεταξύ τους και στο ποτήρι αλλά και η σειρά των ήχων καθώς ανοίγεις την παγωμένη μπύρα, τη σερβίρεις στο ποτήρι και δοκιμάζει την πρώτη, τεράστια, γουλιά, εκτοξεύοντας ένα απολαυστικό «ΑΑΑΑ» στους αιθέρες. 

Η μυρωδιά του πεπονιού και του καρπουζιού καθώς το κόβεις αλλά και η απόλαυση της πρώτης δαγκωματιάς στη ζουμερή σάρκα του ροδάκινου που γεμίζει ζουμιά το σύμπαν. Η μυρωδιά του αντηλιακού που φοράει συνήθως η διπλανή στου στην παραλία. Η ψάθα όταν ζεσταίνεται από τον ήλιο αποπνέει μια πολύ ιδιαίτερη αγαπημένη οσμή είτε τη φοράς στο καπέλο είτε ξαπλώνεις επάνω της στην παραλία. Το αγιόκλημα αλλά και το νυχτολούλουδο λίγο μετά τη δύση του ηλίου. Οι αναπόφευκτες οσμές των σωματικών εκκρίσεων συνεπιβατών στα μέσα μαζικής μεταφοράς... Τα γεμιστά καθώς ψήνονται αλλά και οι μελιτζάνες και πιπεριές καθώς τηγανίζονται. Η μεθυστική μυρωδιά του βρεμένου χώματος ή της άμμου μετά από το ξαφνικό ολιγόλεπτο μπουρίνι που διέκοψε μια μακρά περίοδο ξηρασίας. Όχι φέτος … 

Ο συνδυασμός εικόνας, μυρωδιάς και γεύσης καθώς κόβεις σαλάτα με κατακόκκινες, ώριμες ντομάτες και τραγανό αγγούρι που μόλις έχεις μαζέψει από τον μπαξέ σου. Η γεύση του καρπουζιού είτε το τρως σκέτο είτε συνοδευόμενο με πιπεράτη φέτα. Τα ροδάκινα, σταφύλια, πεπόνια δροσερά, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το φαγητό… Τα παγωτά σε χωνάκια και κυπελάκια με κάθε πιθανή και απίθανη γεύση. Πιπεριές, μελιτζάνες κολοκυθάκια ψητά με λάδι, ξύδι, σκόρδο ή με κόκκινη μυρωδάτη σάλτσα. Ψητά κρέατα και ψάρια στα κάρβουνα από υπέροχες χαλαρές καλοκαιρινές παρέες. 

Εσύ τις λες;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου