Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Λαϊκές Αγορές


Απεργία από σήμερα στις Λαϊκές Αγορές. Από σήμερα λοιπόν, και για όσο συνεχιστεί, χάνουμε μια αγαπημένη συνήθεια. Κάθε Σάββατο πρωί, βρέξει χιονίσει, επισκέπτομαι την Λαϊκή Αγορά στην Μακεδονίας. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες της Θεσσαλονίκης. 
 
Μου αρέσει να πηγαίνω γιατί εκεί καταλαβαίνεις τις αλλαγές των εποχών. Οι εμφάνιση της φράουλας, σε μεγάλη ποσότητα, αναγγέλλει την έλευση της άνοιξης. Των βερίκοκων και των κερασιών του καλοκαιριού και των μήλων του φθινοπώρου. Όταν απουσιάζουν πολλοί πωλητές τον χειμώνα ξέρεις ότι στην περιφέρεια της πόλης χιόνισε αρκετά και η πρόσβαση είναι αδύνατη. 

Φασαριόζικο πλήθος επισκέπτεται ακόμα πιο φασαριόζους πωλητές. Διαλαλούν την πραμάτεια τους, αστειεύονται μεταξύ τους, σχολιάζουν με γνήσιο λαϊκό χιούμορ την επικαιρότητα. Ενδυματολογικά λανσάρουν το στυλ «κρεμμύδι», αφού ξεκινούν τη δουλειά από πολύ νωρίς το πρωί με κρύο και φτάνουν μέχρι το μεσημέρι που ζεσταίνει ο καιρός. Είναι ζευγάρια, οικογένειες με μικρά παιδιά αλλά και κάποιοι μόνοι τους. Στήνουν πάγκους με υπομονή και μεράκι. Στολίζουν τις λαχταριστές «βιτρίνες» τους με τρόπο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για δεύτερες σκέψεις στους πελάτες. Είναι προετοιμασμένοι για τον ήλιο αλλά και για τη βροχή. 

Μέσα στα λίγα τετραγωνικά του εφήμερου μαγαζιού τους δίνουν μαθήματα εργονομίας και ορθολογικής χρησιμοποίησης του χώρου. Οι επισκέπτες πάλι είναι σχεδόν οι ίδιοι κάθε εβδομάδα.
Οι πιο μυημένοι έρχονται με καρότσια και μεγάλες τσάντες, οι υπόλοιποι τους κοιτούν στην αρχή με οίκτο και στη συνέχεια, καθώς αρχίζουν να φορτώνονται και το φορτίο να γίνεται δυσβάσταχτο, με ζήλεια. Έχουν επιλέξει από ποιους αγοράζουν τι. Χαιρετιούνται, αστειεύονται, γκρινιάζουν και φεύγουν με την ικανοποίηση ότι έχουν πάρει το καλύτερο στην καλύτερη τιμή. 

Αγαπώ τις μυρωδιές της Λαϊκής. Οι φράουλες, τα μήλα ακόμα και τα αγγουράκια, δίνουν το στίγμα της εποχής. Η πανταχού παρούσα καντίνα «τσικνίζει» όλη την περιοχή. Λιγότερο ευχάριστες οι μυρωδιές μετά το σχόλασμα… Ανάμεικτη σαπίλα με ψαρίλα σηματοδοτούν το τέλος μιας ακόμα δύσκολης μέρας. Το συνεργείο του δήμου που πλένει το οδόστρωμα δίνει την ικανοποίηση της αναγέννησης και της κάθαρσης . 

Έχει και άλλα πράγματα που πουλάει η Λαϊκή μας. Ρούχα, παπούτσια ακόμα και εσώρουχα σε μεγάλη ποικιλία. Απομιμήσεις γνωστών οίκων μόδας αλλά και απλά καθημερινά ρούχα φτιαγμένα σε εργοστάσια της Βουλγαρίας, της Τουρκίας αλλά και της Κίνας. Έρχονται να συμπληρώσουν τη γκαρνταρόμπα όσων δεν έχουν τη δυνατότητα να ψωνίσουν από τα κανονικά μαγαζιά. Το μάτι του εμπόρου λάμπει και δίνει στιλιστικές συμβουλές κολακεύοντας τον υποψήφιο πελάτη. 

Η Λαϊκή αγορά είναι αυτή που ενέπνευσε και το μεγάλο σκυλοποιητή για τον φοβερό μουσικό διάλογο «πού ήσουνα μωρομ’ εχθές που σε πήρα οκτώ φορές και δε ήσουνα εκεί… είχα πάει λαϊκή…»



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου